این فیلم که بر اساس تنها اثر منثور و مفصل نقاش سوررئالیست «یوزف چاپک» ساخته شده، شباهت زیادی به افسانه‌ها و حکایت‌های فلسفی برادر بزرگترش، نویسنده و نمایشنامه‌نویس افسانه‌ای چک «کارل چاپک» دارد. دو شکارچی غیرمجاز جوان که بیشتر پسر هستند تا مرد، هنگام شکار غیرقانونی یک محیط‌بان را می‌کشند. آن‌ها که وحشت‌زده شده‌اند، به جنگلی پناه می‌برند که با افزایش ترس از آینده و گناه ناشی از عملشان، به تدریج ترسناک‌تر و مرگبارتر می‌شود. این اثر که با الهام آزاد از صدها افسانه و داستان عامیانه جنگل‌های چکسلواکی ساخته شده، به شکلی هنرمندانه رابطه میان انسان و طبیعت، جرم و مجازات، انزوا و جامعه، و گناه و حافظه را برجسته می‌کند.

لموئل گالیور دچار تصادف رانندگی شده و سفر خود را در حومه ناشناخته شهر با پای پیاده ادامه می‌دهد. او در جاده خرگوش مرده‌ای را پیدا می‌کند که مانند یک انسان لباس پوشیده است و ساعتی را از جیب جلیقه‌اش برمی‌دارد. خانه نیمه‌ویرانی که او واردش می‌شود، لموئل را به یاد دوران کودکی‌اش می‌اندازد و خاطره‌ای دردناک از دختری به نام مارکتا که سال‌ها پیش غرق شده بود و او بسیار دوستش می‌داشت را زنده می‌کند. گالیور خود را در بالنیباربی می‌یابد؛ کشوری که قوانین و آداب آن را نمی‌فهمد و به همین دلیل مدام به عفت عمومی توهین می‌کند. امروز روزی است که به مردم دستور داده شده دهان خود را بسته نگه دارند و آن‌ها مهمان خود را نیز مجبور به این کار می‌کنند. او با بازجویی‌های سختی روبه‌رو می‌شود و برایش دشوار است توضیح دهد که او اسکار، همان خرگوشی که ساعتش در دست او پیدا شده، نیست.

در چکسلواکی تحت اشغال نازی‌ها، یک پزشک که اکنون کارمند انبار شده است، با اکراه می‌پذیرد که یک فراری سیاسی به شدت مجروح را درمان کند؛ تصمیمی که خود او و تمام ساکنان مجتمع مسکونی‌اش را به خطر می‌اندازد.